Βαριέσαι στη δουλειά;

Βαριέμαι στη δουλειά. Βαριέσαι στη δουλειά. Όλοι βαριούνται στη δουλειά. Μερικές φορές. Αν αυτή είναι μια από αυτές τις στιγμές και θέλεις να νιώσεις ακόμα πιο απελπιστική ανία, συνέχισε την ανάγνωση!

«Η βαρεμάρα είναι μια κατάσταση, όπου κανένα πράγμα από αυτά που θα έκανε κανονικά ένα άτομο, δεν το ελκύει. Αυτό καθιστά το άτομο αδρανές, και γενικά δυστυχισμένο. Έτσι, η πλήξη είναι το αποτέλεσμα του να μην κάνεις τίποτα που να σου αρέσει.» Το Ίδρυμα της Βαρεμάρας

Είναι ο χωρίς κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό δρόμος προς την απόγνωση. Είναι η καταστροφή αραιωμένη και μοιρασμένη σε ημερήσιες δόσεις. Η βαρεμάρα έχει να προσφέρει λίγα έως μόνο ένα ενδιαφέρον ή σημαντικό ζήτημα, αλλά απ’ αυτό το κενό πηγάζει μεγάλο μέρος της απογοήτευσης και της κατάθλιψης που ο μέσος εργαζόμενος/η αντιμετωπίζει. Ο πολιτισμός χτίστηκε πάνω σε βαθιά θεμέλια και μια μακρά παράδοση βαρεμάρας. Έχει γίνει εξάρτηση για τους ανθρώπους που έχουν υψηλή αντοχή στη νωχελικότητα, την επαναλαμβανόμενη εργασία και μια μη-περιπετειώδη αποδοχή της υφιστάμενης κατάστασης (status quo). Μη βαρετές ιδιότητες όπως η φαντασία, το θάρρος και το χιούμορ είναι εκτροπή˙ δεν κάνουν τίποτα αποδοτικό. Για κάθε διεθνή ποπ σταρ που γουστάρει τη ναρκοποσσία, τη σαμπάνια, το τζακούζι και μαραθώνιους με σεξ μέσα στα ιδιωτικά τους τζετ, υπάρχουν χιλιάδες ταπεινοί γραφειοκράτες που μοχθούν απομακρυσμένοι, κρατώντας τα αμέτρητα γρανάζια της κοινωνίας της πληροφορίας λαδωμένα και σε κίνηση.

Continue reading Βαριέσαι στη δουλειά;

Ιταλία 1978: ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ

1 Νοέμβρη 1978, Μιλάνο: Οι Ένοπλοι Προλετάριοι διεκδίκησαν τη δολοφονία του Τζιαμπιέρο Γκράντι (Giampiero Grandi), καταστηματάρχη, που ανήκε στην οργάνωση που ελέγχει το εμπόριο ηρωίνης και την εκμετάλλευση των εκδιδόμενων γυναικών. Βόμβα στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής του Πανκράτσι και σ’ ένα μπαρ της Ντέγκλι Απιούλι.

6 Νοέμβρη 1978, Μιλάνο: Βόμβα σ’ ένα μπαρ της Άρσια, κέντρο διακίνησης ηρωίνης σ’ αυτή την περιοχή.

27 Νοέμβρη 1978, Ρώμη: Οι Κομμουνιστές Αντάρτες (Guerriglia comnunista) έστησαν ενέδρα σε δύο πρεζέμπορους˙ ένας σκοτώθηκε κι ο άλλος τραυματίστηκε. Continue reading Ιταλία 1978: ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ

Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

του John H. Edelmann

Έχουν περάσει 25 χρόνια, από τη μέρα που η Κομμούνα του Παρισιού ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλική-Εθνική Κυβέρνηση. Οι Παριζιάνοι είχαν υποστεί τα δεινά της Γερμανικής πολιορκίας, υπέστησαν πείνα και δίψα, τραυματισμούς και  θανάτους, αλλά οι πολλές κακοτυχίες τους έφεραν αποζημιώσεις. Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας (1) και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας η νέα κυβέρνηση, της οποίας επικεφαλής ήταν ο μικρός Θιέρσος, δεν ήταν σε θέση να τους κυβερνήσει, τόσο σθεναρά,  όπως συνήθιζαν να κάνουν οι γαλλικές κυβερνήσεις, εν ολίγοις δεν ήταν σε θέση να μειώσει την αυτόματη κίνηση, τη δράση, τους διαλόγους, τη ζωή τους κατά τις επιταγές της διαχεόμενης (προηγούμενης αλλά και υπαρκτής) γραφειοκρατίας. Έγιναν ως ένα βαθμό άτομα, τα οποία συνήθισαν να σκέφτονται και να ενεργούν για τους εαυτούς τους. Είχαν συγκροτήσει ομάδες κοινής δράσης, είχαν όπλα στα χέρια τους και ελπίδες και προσδοκίες στις καρδιές τους. Το εμπορικό σύστημα ήταν σε αδράνεια, και το ευγενές πνεύμα της αδελφοσύνης αναβίωνε δειλά, αλλά σταθερά μεταξύ των ανθρώπων. Αλλά ο Θιέρσος που είχε προβεί στη σύναψη όρων με τον κατακτητή, ένιωσε πως ήταν η ώρα να αποκαταστήσει την «Τάξη», τη γραφειοκρατική τάξη στο εσωτερικό. Για τον Θιέρσο, κυβερνήτη της παλιάς σχολής, Γάλλοι με όπλα στα χέρια τους και ικανοί να σκέφτονται και να ενεργούν για τους ίδιους, ήταν ακόμα πιο τρομεροί από τους Πρώσσους. Αλλά ο αγαθός λαός του Παρισιού έχοντας δοκιμάσει μια φορά τη γλύκα της ελευθερίας, δεν ήταν έτοιμος να σκύψει πάλι το κεφάλι κάτω από τον παλιό ζυγό κι έτσι αντί να εγκαταλείψει τα όπλα και να αποδεχτεί τη νέα κυβέρνηση ως «επιχείρηση» και γραφειοκρατία που ήταν και η προηγούμενη, χρησιμοποίησε τα όπλα για να πάρει στην κατοχή του την πόλη του και να οδηγήσει την Εθνική Κυβέρνηση έξω από τα τείχη. Διακήρυξαν την Κομμούνα του Παρισιού και στη συνέχεια πρότειναν να απολαύσουν την ελευθερία χωρίς έξωθεν περιορισμούς. Ο Θιέρσος κήρυξε αμέσως πόλεμο εναντίον τους. Οι στρατιώτες που απέτυχαν να κρατήσουν μακριά τους Γερμανούς εισβολείς, αποδείχθηκαν ικανοί να καταστείλουν τους Γάλλους συνάδελφούς τους για να υποταχθούν. Η νέα Κομμούνα υπέστη όλους τους τρόμους μιας δεύτερης κατοχής και τελικά επανήλθε η «Τάξη». Έμοιαζε πολύ στην τάξη που επικρατούσε στη Βαρσοβία.

Continue reading Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ