Αντικουλτούρα, μέρος πρώτο: Hip Hop

Εισαγωγή Λυσσασμένων Προλετάριων:

Επειδή είμαστε πολιτικοποιημένοι/ες κι έχουμε και μία τάση για τη διάδοση της κουλτούρας μας θα προχωρήσουμε σε ένα κύκλο μεταφράσεων που θα ασχοληθεί με τις μουσικές μας και την «υπό»κουλτούρα που διαπνέει το προλεταριακό, αντικαπιταλιστικό κίνημα. Σκοπός αυτού του κύκλου, εκτός από την παρουσίαση των μουσικών, θα είναι να δώσει τα εργαλεία στο κίνημα ούτως ώστε να κινηθεί ακόμα πιο επιθετικά «διεκδικώντας» το χώρο του μέσα στην κοινωνική ζωή. Για να διεκδικηθεί αυτός ο χώρος θα πρέπει να προχωρήσουμε προς το τσάκισμα των φασιστών, του Κράτους, του Κεφαλαίου και όλων των υπαρχουσών κοινωνικών σχέσεων που έχουν δομηθεί πάνω στη «λογική» του καπιταλισμού. Μια δουλειά που είναι σίγουρα δύσκολη, αλλά ο ορίζοντας δεν έχει σταματήσει να φαίνεται.

Θα ασχοληθούμε με το hip hop, την oi!, και το punk κατ’ αρχήν και στο μέλλον βλέπουμε. Στόχος μας είναι στο άμεσο μέλλον να κυκλοφορήσει και μία έκδοση με τα κείμενα που θα ανέβουν στο blog, αλλά και πρόσθετες λεπτομέρειες που θα δίνουν περισσότερες πληροφορίες επάνω στο εκάστοτε μουσικό θέμα. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε τη σχέση των προλετάριων και όλων των καταπιεσμένων με αυτές τις μουσικές αλλά και να καταδείξουμε (μέσω των μεταφράσεων) τις αντιφάσεις που τις διέπουν και οι οποίες πρέπει να εξαλειφθούν.

Η κριτική που γίνεται στο χιπ χοπ, στο παρόν άρθρο, πρέπει (κατά τη γνώμη μας) να αναλυθεί από τη χιπ χοπ κοινότητα και να δοθεί μια ώθηση προς πολλά άτομα που κάνουν χιπ χοπ για να ξεκινήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους να αναλύουν σε μια στέρεη βάση τι κάνουν, γιατί το κάνουν και πως το κάνουν. Το άρθρο παρουσιάζει κάποια πολύ άσχημα σημεία του χιπ χοπ (πατριαρχία, σεξισμός, κυρίαρχα μοντέλα ζωής) και δίνει μια προοπτική λέγοντας πως το χιπ χοπ μπορεί να είναι ο εκφραστής της «προλεταριακής κουλτούρας». Τίποτα δεν μένει, παρά να το κάνουν όσοι ασχολούνται με τη μουσική που λέγεται HIP HOP! Read more

ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

Του Γιόχαν Μοστ και της Έμμα Γκόλντμαν

Για τους περισσότερους Αμερικάνους η Αναρχία είναι μια κακόφημη λέξη˙ ένα άλλο όνομα για την ανομία, τη διαστροφή και το χάος. Οι Αναρχικοί θεωρούνται σαν ένα κοπάδι αχτένιστων, άπλυτων και άθλιων τυχοδιωκτών, που έχουν την τάση να σκοτώνουν τους πλούσιους και να μοιράζονται το κεφάλαιό τους. Η Αναρχία ωστόσο στην ουσία εκφράζει, για τους υποστηρικτές της, μια κοινωνική θεωρία η οποία αφορά την συνένωση των κοινωνικών τάξεων με την απουσία κάθε κυβέρνησης ανθρώπου από άνθρωπο˙ εν συντομία, εκφράζει την απόλυτη ατομική ελευθερία.

Αν η έννοια της Αναρχίας έχει μέχρι τώρα ερμηνευθεί ως ένα στάδιο υπέρτατης αναταραχής, αυτό γίνεται επειδή οι άνθρωποι έχουν διδαχτεί πως τα ζητήματά τους είναι ρυθμιζόμενα (στμ. από το Κράτος), ότι κυβερνώνται σωστά και πως η εξουσία είναι αναγκαία.

Read more